Biodivers Leiderschap

Eén van de belangrijke doelstellingen van het Nuffield scholarschip programma is het ontwikkelen van leiderschap in het domein waarin je actief bent. Een prachtige uitdaging die we met het accepteren van het scholarship hebben aanvaard. De internationale conferentie, in dit geval in Australië speelt een belangrijke rol in het ontwikkelen van leiderschap. Er gaat veel aandacht naar de benodigde vaardigheden die behoren bij leiderschap, de waarde en het gebruik van social media als onderdeel van het ontwikkelen van leiderschap en het stellen van open vragen aan sprekers die zich reeds tot leiders in zijn/haar domein hebben ontwikkeld.

Wat mij erg inspireerde is de zelfanalyse (DISC) en de consequenties van het gedrag van jou t.o.v. van jezelf en een ander. Ondanks de vrij strenge voorselectie van deelnemers aan het scholarship werd duidelijk dat de Nuffield(st)ers een breed en verschillend pallet een persoonlijkheden in zich herbergen. Dat werd overduidelijk wanneer de verschillende persoonlijkheden categorisch ingedeeld werden en aan het werk werden gezet. Avonturiers versus planmatig, beslissers versus randvoorwaardelijke werkers. Tja, allen waren geselecteerd voor hun potentie voor de leidende rol in hun domein, wat nu?

Luisterend naar de vervolgstappen tijdens de conferentie bekroop me het gevoel dat leiderschap slechts op 1 manier ingevuld kan worden. Dat zou betekenen dat voor vele Nuffield(st)ers er werk aan de winkel is en zij vanuit hun ‘persoonlijke voorkeur’ van werken in een oncomfortabele situatie gebracht zouden worden.

Ik geloof er eerlijk gezegd niet in. Ik zie in mijn directe omgeving meer dan voldoende mensen andere vormen van leiderschap tonen, soms zelfs onzichtbaar maar o zo effectief. Misschien heeft dat er mee te maken dat we in Nederland en zelfs in Europa veel ‘werk’ gemaakt hebben van het participatief denken en werken, waarin juist de kracht van het collectief het leiderschap toont wat gewenst is. Misschien is er zelfs wel een parallel te trekken met de vorming van het landbouwcollectief waarin de verschillende organisaties het leiderschap als doel stelde, maar uiteindelijk de kracht van het collectief nu z’n werk doet. Het zou een interessante case zijn geweest om tijdens de conferentie eens flink uit te diepen. Ik zou benieuwd zijn geweest welke inspiratie dit bij onze collega scholars zou oproepen.

De speech die premier Rutte heeft gehouden over, en als gevolg van, het Coronavirus heeft veel indruk gemaakt bij de bevolking en past prima in het plaatje hoe ook Nuffield het leiderschap ziet. Blijkbaar is situationeel leiderschap een volgende stap in ons leertraject bij het scholarship.

De lessen vertaalt naar ons werk als boerderij en het VIC: tot op heden hebben ze ‘ons leiderschap’ ingevuld door de impact van ons werk centraal te zetten. De basis van het ‘hoe dan’ ligt in het transitiemanagement. De bijdrage die we leveren is situatie afhankelijk, soms afwachtend, soms controlerend en soms een stap vooruit. In laatste jaren is de vraag om het gezicht van VIC wat duidelijker naar buiten te brengen nadrukkelijk op tafel komen te liggen. Blijkbaar doet onze kijk op de ontwikkeling van de veenweiden ertoe, of is men simpelweg nieuwsgierig. Achter de schermen opereren draagt ook iets geheimzinnigs met zich mee en soms keert de wal het schip. VIC en KTC investeren in het zichtbaar maken van hun rol en de visie voor de veenweiden in woord en daad. De geleerde lessen van de conferentie helpen om iets meer uit de schulp te kruipen. In de tijd dat biodiversiteit topic nummer één is, zou de ontwikkeling van ‘Biodivers leiderschap’ een welkome aanvulling kunnen zijn.


Frank Lenssinck
Brisbane (Australië), 17 maart 2020