Bestuurder Johan Osinga: “Het veenweidelandschap zit diep in mijn jeugd geworteld”
“Het VIC zoekt op allerlei manieren naar duurzame, en economische bedrijfsmodellen voor boeren om in het veenweidegebied toch een goede boterham te kunnen verdienen. En hoe doe je dat? Ik ben iemand die voor één probleem, tien oplossingen verzint. Nee is altijd een antwoord, maar hoe kan het wel?”
Johan Osinga, nieuw bestuurder van het VIC weet misschien niet alles van het boerenbedrijf, al valt dat volgens hem wel mee met veel agrariërs in de familie (lacht), maar hij weet wel hoe overheden werken en hoe je zaken in beweging kunt krijgen.
In deze bestuursfunctie komt veel samen. Osinga is opgegroeid in Kamerik, vlakbij Zegveld, maar zijn familie komt voor een groot deel uit het veenweidegebied in Friesland, waar hij als kind zijn zomervakanties doorbracht. “Het veenweidelandschap zit diep in mijn jeugd geworteld’’, zegt hij daarover. Als cultuurtechneut/landschapsarchitect houdt hij zich bovendien bezig met hoe je op een goede manier landbouw kunt bedrijven en tegelijkertijd op een duurzame wijze gebruik kunt maken van de eigenschappen van het gebied. Tot slot was de nieuwe bestuurder lange tijd vanuit het ministerie van Landbouw verantwoordelijk voor de veenweidenaanpak.
“Het is soms ook heel fijn en duidelijk om te concluderen dat iets niet werkt…en er dan ook mee te stoppen.’’
Terug naar het VIC. Het is volgens hem belangrijk dat het VIC ideeën en theorieën toetst in de praktijk, dat je er een beeld van kunt maken en kunt laten zien dat het werkt, of juist niet. Niet onderzoeken om het onderzoeken. Als man van de praktijk wil hij ideeën zo concreet en toepasbaar mogelijk maken, op een manier dat je er voor langere tijd wat aan hebt. En het VIC moet wat hem betreft zeker niet de rol van de ondernemer gaan overnemen. Osinga: “Nee, agrarische ondernemers helpen bij gesprekken met overheden. Dat ze duidelijk kunnen maken wat boeren nodig hebben voor die bodemdaling, het tegengaan van oxidatie van veen. Daar kan het VIC een onderbouwing voor leveren. Wat werkt wel en wat levert het op.” Vervolgt: “We zijn geen boeren hè, maar samen zoeken naar een oplossing. Het is soms ook heel fijn en duidelijk om te concluderen dat iets niet werkt…en er dan ook mee te stoppen.’’
Scherp aan de wind zeilen
In zijn ambities zeilt hij graag scherp aan de wind. “Anders kun je geen dingen ontdekken, dan kom je nergens’’, zo legt hij uit. Osinga loopt niet weg voor risico’s en is ook niet te beroerd om z’n nek uit te steken. Maar de risico’s moeten wel worden benoemd. Het verhaal niet mooier maken dan het is. Hij is geen mooi weer prater. Recht door zee, en eerlijk in de communicatie. “In het zoeken naar oplossingen hou ik ervan mezelf en anderen uit te dagen. Je moet het jezelf niet te makkelijk maken. Als je alles aan de voorkant zeker wilt weten, dan begin je toch nergens aan. Het is juist het VIC dat grenzen verkent, dat is innovatie’’, aldus de bestuurder.
Het gaat hem erom om samen, met elkaar het puzzeltje te maken, er energie in te stoppen. Op ideeën komen, die je anders niet had bedacht. Hij loopt er nu drie maanden rond. “Ik ben hier niet de directeur hè, maar als ik daar als bestuurder aan kan bijdragen, vind ik dat mooi.’’
Osinga werkt sinds januari 2025 als provinciesecretaris/algemeen directeur voor de provincie Gelderland. Een drukke baan. Om ruimte in z’n hoofd te creëren gaat hij klussen, werken met z’n handen. Een keuken zetten, bestrating – hij draait er z’n handen niet voor om. Hij vindt het leuk. “Iets maken en dan aan het eind van de dag concluderen dat het er mooi bijligt.’’ En in de zomer zeilt hij – het zijn de Friese roots – in een polyvalk over de Friese meren.
Johan Osinga is 63, en woont samen met z’n vrouw in Wageningen, waar hij sinds z’n studie niet meer weg is geweest. Hij is vader van vier uitwonende dochters.